Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟΥΣ ΑΣΤΙΚΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΥΣ,ΤΟ BLOG ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ.ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΤΑΞΙΔΕΨΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΜΕΤΡΗΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΚΑΙ ΘΡΥΛΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ.ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΣΑΝ ΕΚΑΝΑΝ ΝΑ ΑΝΤΡΙΧΙΑΣΕΤΕ.ΕΔΩ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

πηγες      http://eglima.blogspot.com/

                 http://www.paranormap.net/

Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013

Η ψυχή των μνημάτων.

Αυτή η ιστορία έχει διηγηθεί ανάμεσα σε συγχωριανούς και είναι αληθινή.
Μια γυναίκα επισκέφτηκε βράδυ ένα νεκροταφείο για να πάει στον τάφο ενός νεκρού γνωστού της. Επειδή ήταν αργά και ο ήλιος έχει πέσει δυσκολευόταν να βρει το συγκεκριμένο μνήμα ανάμεσα σε τόσα πολλά. Εκεί που έψαχνε λοιπόν, ένα σκυλί ξεπετάχτηκε πίσω από τα μνήματα και σηκώθηκε στα δύο πίσω πόδια ακουμπώντας τα δυο μπροστά του στους ώμους της γυναίκας
(όπως κάνουν τα σκυλιά σε κάποιον που συμπαθούν) και άρχισε να περπατάει προς τα πίσω, οδηγώντας την στον τάφο που έψαχνε.
Ενώ η γυναίκα τελούσε τις συνηθισμένες τιμές το σκυλί χαρούμενο (με σηκωμένη ουρά) γύριζε γύρω από το μνήμα, μα όταν η γυναίκα τελείωσε και σηκώθηκε να φύγει εκείνο την εμπόδιζε. Τότε εκείνη ενώ είχε κατάλαβε γιατί επρόκειτο λέει στο ζωντανό: ”Άσε με να φύγω και ξέρεις ότι θα ξαναέρθω να σου ανάψω το καντήλι”. Μόλις είπε αυτό το σκυλί την οδήγησε έως την πόρτα του νεκροταφείου και την άφησε να φύγει.

Η Μαυροφορεμένη Γυναίκα

Λοιπον να μια ιστορια που μου χουν πει οτι εγινε 40+ χρονια πριν καπου στη Πελοποννησο (Ν.Ηλειας)...
Ηταν ενας γεροντακος πανω σε ενα γαιδουρι και προχωρουσε αργα το βραδυ στο δρομο.Ξαφνικα βλεπει μια μαυροφορεμενη γυναικα που του κανει νοημα να σταματησει.Χωρις να ανταλλαξουν καμια κουβεντα η γυναικα ανεβαινει πανω στο γαιδαρο καθιστα(με τα δυο ποδια απ την ιδια πλευρα του ζωου).Ο γερος αρχιζει να τη ρωταει διαφορα πραγματα αλλα αυτη δε μιλουσε καθολου...

Περνουν μεσα απο ενα χωριο και απο τα λιγοστα φωτα που υπηρχαν τοτε στο δρομο ο γερακος μπορουσε να διακρυνει τη σκια του γαιδουριου με τη γυναικα πανω.Σε καπιοα στιγμη παγωνει απ αυτο που ειδε: τα ποδια της γυναικας αρχισαν να μακραινουν οσπου ακουμπησαν το εδαφος και σερνονταν κατω!Ο ηχος ακουγοταν καθαρα και ο γερακος καταλαβαινει οτι αυτο που ειδε στη σκια δεν ηταν κατι της φαντασιας του.Φυσικα σε ολο το δρομο δεν τολμησε να γυρισει να κοιταξει και να μιλησει στη γυναικα ενω απ αυτην ακουγοντυσαν κι αλλοι ''περιεργοι ηχοι''.Αυτο συνεχιζοταν για πολυ ωρα οσπου αρχιζει να ξημερωνει και ακουγεται το λαλημα ενος πετινου.Η γυναικα τοτε βγαζει μια δηνατη φρικτη καραυγη και ο γερος δεν μπορει να κρατηθει και γυριζει για να δει τι γινοταν.Εντρομος βλεπει οτι η γυναικα που υπηρχε εκει μεχρι πριν μερικα 

Το Στοιχειωμένο Μουσείο.


Το 1988 ένας άντρας δούλευε σε ένα μουσείο το οποίο πριν ήταν σπίτι αλλά είχε μετατραπεί σε μουσείο. Ήταν υπεύθυνος για την ασφάλεια και τη συντήρηση του μουσείου. Ένα πρωί των Χριστουγέννων του 1988, στις 7 περίπου η ώρα, η εταιρία ασφάλειας τον κάλεσε και του είπε ότι είχαν ακουστεί παιδικές φωνές και γαβγίσματα στο μουσείο. Τότε ο άντρας πήγε να κοιτάξει αλλά δεν βρήκε τίποτα. Το μουσείο, όπως και ολόκληρη η πόλη, ήταν ήσυχο τα πρωινά των Χριστουγέννων. Ένας άλλος υπάλληλος του μουσείου είχε πει στον άντρα ότι έβλεπε μία γυναίκα να κατεβαίνει τις σκάλες του πάνω ορόφου φορώντας ένα μακρύ, άσπρο νυχτερινό φόρεμα. Ακόμη, και άλλοι άνθρωποι την είχαν δει από το καιρό που το σπίτι έγινε μουσείο. Όταν ο άντρας λοιπόν παρακολουθούσε μαθήματα στο τοπικό πανεπιστήμιο, πήγαινε συχνά εκεί για να τυπώσει χαρτιά. Τότε συχνά άκουγε τριξίματα στα ξύλινα πατώματα, πόρτες να κλείνουν, και φωνές. Το σπίτι ήταν πανέμορφο, αλλά υπήρχε ένα παράξενο συναίσθημα. Μία μέρα ο άντρας πήγε στο υπόγειο πλυσταριό. Τότε κατάλαβε ότι κλειδώθηκε μέσα από ένα παιδί που γελούσε. Πήγε να ανοίξει τη πόρτα αλλά ήταν κλεισμένη από “κάποιον”, και άκουσε ένα παιδί να γελάει πίσω απ’ τη πόρτα. Συχνά, το σπίτι είχε μια ανεξήγητη μυρωδιά τριαντάφυλλων.
Ένας άλλος υπάλληλος του μουσείου είχε πει στον άντρα ότι έβλεπε μία γυναίκα να κατεβαίνει τις σκάλες του πάνω ορόφου φορώντας ένα μακρύ, άσπρο νυχτερινό φόρεμα. Ακόμη, και άλλοι άνθρωποι την είχαν δει από το καιρό που το σπίτι έγινε μουσείο. Όταν ο άντρας λοιπόν παρακολουθούσε μαθήματα στο τοπικό πανεπιστήμιο, πήγαινε συχνά εκεί για να τυπώσει χαρτιά. Τότε συχνά άκουγε τριξίματα στα ξύλινα πατώματα, πόρτες να κλείνουν, και φωνές. Το σπίτι ήταν πανέμορφο, αλλά υπήρχε ένα παράξενο συναίσθημα. Μία μέρα ο άντρας πήγε στο υπόγειο πλυσταριό. Τότε κατάλαβε ότι κλειδώθηκε μέσα από ένα παιδί που γελούσε. Πήγε να ανοίξει τη πόρτα αλλά ήταν κλεισμένη από “κάποιον”, και άκουσε ένα παιδί να γελάει πίσω απ’ τη πόρτα. Συχνά, το σπίτι είχε μια ανεξήγητη μυρωδιά τριαντάφυλλων.
Gettysburg Battlefield, Πενσιλβάνια, Αμερική

Ως ένα μέρος όπου συνέβη μία από τις πιο αιματηρές μάχες του Αμερικανικού εμφύλιου πολέμου, δεν αποτελεί έκπληξη που αυτό το κομμάτι γης στην Πενσιλβάνια, πιστεύεται πως είναι από τα πιο στοιχειωμένα μέρη στην Αμερική. Φιγούρες φαντασμάτων λέγεται πως περπατάνε στους αγρούς, και επισκέπτες έχουν αναφέρει πως έχουν ακούσει απόκοσμους ήχους μάχης στον αέρα. Είναι επίσης το μέρος όπου καταγράφηκε ένα από τα πιο επιβλητικά video με δραστηριότητα φαντασμάτων ποτέ. Το 2001, ο Τομ Άντεργουντ τράβηξε υλικό από, όπως υποστηρίζει, 13 φαντάσματα καθώς περπατούν ανάμεσα από δέντρα στο Triangular Field.

Η Καταραμένη Οικογένεια

Ήταν μια σκοτεινή νύχτα. Η κοπέλα κατέβηκε βιαστικά τα σκαλιά. Χτύπησε την πόρτα του σπιτιού της. Κανείς δεν άνοιξε. Φοβήθηκε. Έτρεξε στην εκκλησία και χτύπησε την πόρτα.
-Πάτερ πάτερ, ανοίξτε μου!  Φώναξε.
Ο πάτερ της άνοιξε.
-Τι συνέβη τέκνον μου; Ρώτησε.
-Δεν ανοίγουν…  Πάμε μαζί…
Ανηφόρησαν προς το σπίτι. Διέρρηξαν την πόρτα. Αίματα παντού, το σπίτι σαν στοιχειωμένο. Φόβος περιφερόταν στην ατμόσφαιρα. Πάνω στο τραπεζάκι μια πεντάλφα. Ο παπάς άρχισε να λέει μια προσευχή. Η κοπέλα βγήκε έξω. Ήξερε πολύ καλά τι θα συμβεί…
H Χριστίνα είχε μόλις γυρίσει από Ιταλία. Φήμες στο χωρίο έλεγαν πώς ο μικρός αδελφός της είχε αρχίσει να ασχολείται με την μαύρη μαγεία. Φυσικά δεν το πίστεψε. Όταν μπήκε στο σπίτι της κατάλαβε…  Ενώ το σαλόνι ήταν ακριβώς όπως το είχε αφήσει, το δωμάτιο του αδελφού της είχε κάτι το περίεργο, το διαφορετικό… Προσπάθησε να καταλάβει τι συμβαίνει αλλά ο αδερφός της ήταν επιθετικός και απότομος… Μέτα από ένα “περίεργο” βράδυ η μητέρα της αρρώστησε. Η Χριστίνα κατηγόρησε τον αδερφό της. Μάλλον είχε δίκιο..  Η κατάσταση στο σπίτι γινόταν ανυπόφορη. Άρχισε να μένει στο σπίτι μιας θείας. Ήθελε να μιλήσει σε κάποιον..
Την προηγούμενη μέρα έμαθε από έναν φίλο του αδερφού της πώς ο αδερφός της ετοίμαζε μια θυσία και της πρότεινε να συμμετέχει… Πέρασε όλη την μέρα στο σπίτι της ευχόμενη να ξεχάσει αυτές τις βλακείες ο αδερφός της… Μέχρι που όταν κοιμήθηκε η μάνα τους, ο αδελφός της της  είπε πως αρχίζουν… Έφυγε τρέχοντας να ειδοποιήσει  τον παπά του χωρίου. Έγειρε στον τοίχο… Μια σκιά την πλησίασε. Ο παπάς την βρήκε νεκρή… Άγνωστη λόγοι είπαν οι γιατροί…
 Η κηδεία έγινε μαζί με την κηδεία της μητέρας της, της οποίας το πτώμα βρήκαν κατακρεουργημένο εκείνο το βράδυ, μαζί με το πτώμα μιας άγνωστης κοπέλας. Από τον αδελφό της βρήκαν μόνο το δεξί του χέρι, και ο φίλος του που συμμετείχε στη «θυσία» εξαφανίστηκε.
Κανένας δεν έμεινε ξανά στο σπίτι. Λογικό, αφού υπήρχαν παντού αίματα και χαραγμένες πεντάλφες. Φήμες λένε ότι στο σπίτι υπάρχουν φαντάσματα, και συγκεκριμένα το φάντασμα του αδελφού που δεν βρέθηκε το σώμα του..

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Γυναίκα φάντασμα κατέγραψε κάμερα στη Ρωσία!!!

Πώς εμφανίζεται η γυναίκα φάντασμα στη μέση του δρόμου μπροστά από το φορτηγό; 
Δείτε το βίντεο και βγάλτε τα συμπεράσματά σας για τη γυναίκα φάντασμα.
Ένα περίεργο βίντεο... κυκλοφορεί τις τελευταίες ημέρες στο youtube όπου δείχνει έναν...

οδηγό φορτηγού να προσπαθεί να αποφύγει κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή μια γυναίκα μέσα στη μέση του δρόμου.Το βίντεο έχει καταγραφεί από την κάμερα του αυτοκινήτου που βρισκόταν πίσω από το φορτηγό, ενώ, δεν έχει γίνει ακόμη κανένα στοιχείο γνωστό για την ταυτότητά της.

Φήμες αναφέρουν ότι ίσως να πρόκειται για κάποια γυναίκα που θέλησε να αυτοκτονήσει και...
αποφάσισε να περάσει κάθετα έναν πολυσύχναστο δρόμο, ωστόσο εμφανίζεται πραγματικά από το πουθενά σε μια περιοχή που δεν έχει σχεδόν τίποτα στις δύο πλευρές τους δρόμου, ενώ το περπάτημά της είναι χαρακτηριστικά αργό γεγονός που δεν συνάδει με την επιθυμία κάποιου να αυτοκτονήσει.

Αλλοι πιστεύουν ότι μπορεί να πρόκειται για κάποια γυναίκα με ψυχολογικά προβλήματα ή να είναι απλά μεθυσμένοι, ωστόσο, δεν είναι λίγοι εκείνοι που πάνε την ιστορία ένα βήμα παραπέρα.Στη σφαίρα του μεταφυσικού και εκτιμούν ότι η γυναίκα που εμφανίζεται από το πουθενά στη μέση της εθνικής οδού δεν είναι από αυτόν τον κόσμο αλλά είναι φάντασμα.
Δείτε το βίντεο με τη γυναίκα φάντασμα στη μέση του δρόμου μπορστά από το φορτηγό.


Πηγή: http://vatolakkiotis.blogspot.com/2013/08/video_2241.html#ixzz2gkb6VUmO

Το Καταραμένο Κάστρο των Ες-Ες

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ «ΤΟ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΩΝ ΕΣ ΕΣ» του ΓΙΩΡΓΟΥ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΑΒΑΤΟΝ

Στη γερμανική επαρχεία της Βε­στφαλίας, πολύ κοντά στο μυστη­ριώδες Εξτερνστάινε -το πέτρινο εκείνο μνημείο που θυμίζει τόσο πολύ το βρετανικό Στόουνχεντζ- δεσπό­ζει έως σήμερα επιβλητικό το κάστρο Βεβελσμπούργκ.
Οι καλαίσθητοι πύργοι του που ξεμυτούν χαρακτηριστικά πάνω από το πυ­κνό δάσος της περιοχής μεταμορφώ­νουν ολόκληρη την τοποθεσία σε μα­γευτικό σκηνικό, ταιριαστό στη διήγη­ση παραμυθιού, κι όχι στα θλιβερά γε­γονότα ενός Παγκόσμιου Πολέμου. Στην πραγματικότητα όμως. το παραμυ­θένιο αυτό κάστροέπαιξε σημαντικό ρόλο στις θηριωδίες του Τρίτου Ράιχ, α­ποτελώντας δογματικό κέντρο και μυ­στικιστικό ιερό για μια εκκολαπτόμενη άγνωστη θρησκεία, αυτή των μαυροφο­ρεμένων ανδρών των Ες-Ες!
Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΕΣ-ΕΣ
Στις 3 Νοεμβρίου 1933, ο Reichsfuhrer των Ες-Ες, Χάινριχ Χίμλερ, ο δεύτερος πιο ισχυρός άν­δρας στην Γερμανία, θα επιλέξει το κάστρο στη Βεστφαλία, με σκοπό να το μετατρέψει σε ναζιστική Μέκκα, κυ­ριολεκτικά σε νέο «ομφαλό- του κόσμου. Αλλά για να το καταφέρει αυτό, πάνω α­πό 1200 άνθρωποι θα χάσουν την ζωή τους σε βαριά καταναγκαστικά έργα... Το κάστρο Βεβελσμπούργκ μέχρι και σήμερα θεωρείται το πλέον αντιπροσω­πευτικό δείγμα της ναζιστικής μανίας για τον αποκρυφισμό, καθώς οτιδήποτε έχει να κάνει με την επιχείρηση του Χίμ­λερ στους πέτρινους πύργους στην Βε­στφαλία, αφορά πραγματικά το μυστικι­σμό και τη μαγεία!
Πολλές είναι οι θεωρίες για τους λόγους που οδήγησαν των αρχηγό των Ες-Ες στην τοποθεσία αυτή. Κάποιοι ισχυρίζο­νται πως η περιοχή αποτελεί γεωμαγνητικό κόμβο, καθώς εκεί συγκλίνουν πολλές διαφορετικές γραμμές ley, ενισχύοντας έ­τσι τα όποια τελετουργικά δρώμενα με τη δύναμη των τελλουρικών ρευμάτων. Ορισμένοι πάλι πιστεύουν πως το κά­στρο ήταν ήδη φορτισμένο με ιδιαίτερες μαγικές δυνάμεις που επικεντρώνο­νταν στο βόρειο πύργο του, ο οποίος ε­πιβίωσε κατά μυστηριώδη τρόπο από τις προσπάθειες κατεδάφισης που πραγ­ματοποίησαν οι σύμμαχοι λίγο πριν το τέλος του πολέμου!
Σύμφωνα πάντως με τον Trevor Ravenscroft, -τον συγγραφέα του θρυ­λικού πια Η Απόκρυφη Ιστορία του Να­ζισμού {The Spear of Destiny.1973) -η επιλογή του Χίμλερ για τη μετατροπή του τόπου αυτού σε ιερό, οφείλεται σε αρχαία προφητεία... Ήταν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ερρίκου του Κυνηγού (10ος αιώ­νας), όταν ένας Σάξονας μάντης προει­δοποίησε για «μια γιγάντια καταιγίδα που θα εμφανιζόταν από την Ανατολή και θα σύντριβε τους Γερμανούς, αν δεν την αντιμετώπιζαν και δεν τη γύριζαν πί­σω στην περιοχή του Μπίρκενβαλντ, στη Βεστφαλία.
Για τον Χίμλερ, τα λόγια αυτά δεν μπο­ρούσαν παρά να σημαίνουν τον επερχό­μενο κίνδυνο από τους Σλάβους και τις ορδές από τη Ρωσία, οι οποίες μπο­ρούσαν να αντιμετωπιστούν μονάχα μ' ένα θαρραλέο ιπποτικό Τάγμα, παρόμοιο μ' εκείνο των αρχαίων Τευτόνων. Από το κάστρο Βεβελσμπούργκ λοιπόν, θα αναδύονταν οι ιππότες αυτοί, την αποστολή των οποίων μυστικά είχαν αναλάβει οι δυνά­μεις των Ες-Ες του Χίμλερ...
ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΩΝ ΜΑΓΙΣΣΩΝ
Οι νέοι ιδιοκτήτες του Βεβελσμπούργκ. απο­τελούσαν ουσιαστικά ένα ακόμη κεφάλαιο στην ήδη μεγάλη και αιματηρή ιστορία του κά­στρου. Σύμφωνα με τα ιστορικά αρχεία, το ίδιο το κτίριο οικοδομήθηκε με ανα­γεννησιακή αρχιτεκτονική την πρώτη δε­καετία του 1600, λειτουργώντας ως δεύ­τερη κατοικία για τον πρίγκιπα-επίσκοπο του Πάντερμπορν.
Τα θεμέλια του έγιναν πάνω στα ερείπια ενός παλαιότερου σαξονικού φρουρίου, όπου ανακαλύφτηκαν τάφοι από τη λίθι­νη εποχή. Μετέπειτα ανασκαφές αποκάλυψαν στην ευρύτερη περιοχή κρανία α­πό τον άνθρωπο του Νεάντερνταλ, όπως επίσης και εργαλεία και κοσμήματα της εποχής του Χαλκού.
Κατά το 17° αιώνα, τα μπουντρούμια του κάστρου «φιλοξένησαν» αρκετές δε­κάδες γυναίκες που, παγιδευμένες στο το ευρύτερο κλίμα υστερίας που μάστιζε την Ευρώπη, βασανίστηκαν και εκτελέ­στηκαν ως μάγισσες. Για το δάσος που περιβάλλει το κάστρο, υπάρχει ο θρύλος πως έγινε εκεί μια ση­μαντική μάχη μεταξύ των ενωμένων γερ­μανικών φύλων και του στρατού της Ρώμης, προσφέροντας την ελευθερία στους πρώτους, από τις λεγεώνες της μεσογειακής αυτοκρατορίας. Φυσικά, σ' όλα αυτά προστίθεται και ο αινιγματικός βραχώδης σχηματισμός του Εξτερνστάϊνε, ο οποίος μάλλον α­ποτελούσε σπουδαίο τόπο λατρείας για τα προ-Χριστιανικά φύλα της νεολιθι­κής εποχής.
Η ιστορική αξία λοιπόν της περιοχής ε­νίσχυε την πεποίθηση του Χίμλερ για το δίκαιο της απόφασης του να ιδρύσει σ' αυτόν τον ιδιαίτερο τόπο ένα ναζιστικό Βατικανό. Έτσι, τον Αύγουστο του 1934, οι άνδρες των Ες-Ες θα εγκατα­σταθούν στους πύργους του παλαιού κά­στρου, αφού πρώτα θα εξασφαλίσουν την ιδιοκτησία του για εκατό χρόνια α­πό τις τοπικές αρχές, έναντι του ποσού του ενός μάρκου το χρόνο!
Το ίδιο το κτίριο όμως, δεν ήταν έ­τοιμο για να υλοποιήσει πλήρως τα όνειρα του Χίμλερ. Έτσι, από το 1934 θα ξεκινήσουν εκτετα­μένες εργασίες αναπαλαίωσης και ανα­διαμόρφωσης του χώρου, για να εξυπη­ρετήσει όσο γίνεται πιο ικανοποιητικά τα σχέδια του μικροκαμωμένου ιδεαλι­στή. Ακόμη και αυτοί οι στόχοι όμως, από την αρχή δεν ήταν ξεκάθαροι... ε­πίσημα τουλάχιστον.
Όπως φάνηκε από τις ομολογίες πολλών αξιωματικών στη δίκη της Νυρεμβέρ­γης, οι αρχικές προθέσεις του κόμμα­τος, ήταν να μετατρέψουν τους χώρους του Βεβελσμπούργκ σε τόπο συγκέντρω­σης και επιμόρφωσης των διοικητών των Ες-Ες. Σε μικρό-μεγάλο κολέγιο δη­λαδή, όπου οι αξιωματικοί θα διδάσκο­νταν τα σύμβολα και την ιδεολογία του νέου Ράιχ.
Μονάχα με το πέρασμα του χρόνου, τα μεγαλεπήβολα σχέδια του Χίμλερ έγιναν περισσότερο γνωστά, κυρίως μετά το Φε­βρουάριο του 1935, όταν οι ανακατα­σκευές στο κάστρο περιήλθαν απευθείας στον έλεγχο του Χίμλερ και των στενών του συνεργατών. Από την ημέρα εκείνη, όλες οι αρχιτεκτονικές διεργασίες είχαν ως στόχο τη δημιουργία της μαντικής βά­σης ενός απόλυτου ιπποτικού Τάγματος, έ­να σύγχρονο Κάμελοτ, ένα πνευματικό καταφύγιο για όλη την Άρια φυλή.
Το κόστος γι' αυτ



ό το όνειρο ανερχόταν στα 250 εκατομμύρια μάρκα, και αν το ποσό μοιάζει μεγάλο, αυτό οφείλεται στη θέληση του Χίμλερ να αναδιαμορ­φώσει, όχι μόνο τις εγκαταστάσεις του κάστρου, αλλά και ολόκληρη την γύρω περιοχή, θα ίδρυε έτσι μια ιδιόμορφη πολιτεία αφιερωμένη εξολοκλήρου στο μαύρο τάγμα των Ες-Ες και τη νέο-παγανιστική τους λατρεία! Φυσικά, μια τέτοια επιχείρηση χρειαζό­ταν εργατικό δυναμικό -πρόβλημα που επιλύθηκε άμεσα το 1939 με την κατα­σκευή ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης, λίγο πιο έξω από τους χώ­ρους του κάστρου.
Για τις ανάγκες των έργων, κατέ­φθαναν από το Βερολίνο εκατο­ντάδες κρατούμενοι, διαμορφώ­νοντας έτσι ένα «χωριό του θανά­του», εξίσου βάναυσο με αυτό στο Άουσβιτς, αν και κατά πολύ μι­κρότερο σε μέγεθος. Συνολικά, από τις 3900 ψυχές που εγκαταστάθηκαν στην περιο­χή ως εργάτες, 1285 άνθρωποι έ­χασαν τη ζωή τους, άλλοι από υ­περβολική κόπωση κατά τις επι­σκευές του κάστρου, ενώ ορι­σμένοι λόγω ασιτίας ή διότι α­πλά εκτελέστηκαν...
Παράλληλα -όπως ακριβώς ο Χίτλερ είχε πά­ρει σιωπηλά τη θέση του Μεσσία Χριστού στη συλλογική συνείδηση των Γερμανών-στα σχέδια του Χίμλερ ήταν να αντικατα­στήσει τον Καθολικισμό με μια νέα ψευδο-παγανιστική θρησκεία. Η νέα λατρεία θα ήταν βασισμένη στην ιδε­ολογία της προϊστορικής γερμανικής κουλ­τούρας, δίνοντας έμφαση στη φυλετική α­γνότητα και στην έμφυτη ανωτερότητα του γερμανικού πληθυσμού! Για τον Χίμλερ, τα Ες-Ες ήταν ο πρώτος ε­κτελεστής αυτής της ιδέας αλλά και το μέσο για τη διάδοση της νέας θρησκείας.
Έτσι, μαζί με καινούργιες συλλογικές γιορτές, ό­πως τη Γενέθλια Ημέρα του Φύρερ, που γιορταζόταν από όλη τη Γερμανία, ο ίδιος θα διοργανώσει φεστιβάλ για το θερινό και Χειμερινό Ηλιοστάσιο, εμποτισμένα με ποι­κίλα παγανιστικά δρώμενα. Σ’ αυτές τις γιορτές, οι άνδρες των Ec-Ες ή­ταν πάντα παρόντες, ενώ σε περισσότερο κλειστές συγκεντρώσεις πραγματοποιούσαν παγανιστικές τελετές ονοματοδοσίας, όπως και διαφορετικά τυπικά, τα οποία λάμβαναν χώρα στους κλειστούς χώρους του κάστρου Βεβελσμπούργκ.
Παρόμοια, στο κέντρο της τράπεζας των Ες-Ες (αλλά αυτήν τη φορά ακριβώς από κάτω, πάνω στο λευκό μαρμάρινο δάπεδο), τοποθετήθηκε ένας μαύρος δί­σκος που περιβάλλεται από δώδεκα α­κτινωτούς σιγμοειδείς ρούνους. Σύμφω­να με το αποκαλυπτικό βιβλίο του Nicholas Goodrick-Clarke, Μαύρος Ήλιος (2002)
«Αυτός ο δωδεκάκτινος ηλιακός τροχός προέρχεται από διακοσμητικούς δί­σκους της δυναστείας των Μεροβιγγείων της πρώιμης μεσαιωνικής περιόδου, οι οποίοι εικάζεται ότι αντιπροσωπεύ­ουν τον ορατό ήλιο ή τη διέλευσή του α­πό τους μήνες του χρόνου. Οι δίσκοι αυ­τοί σχολιάζονταν σε επιστημονικές δη­μοσιεύσεις στη διάρκεια του Τρίτου Ράιχ και θα μπορούσαν κάλλιστα να εί­χαν χρησιμοποιηθεί ως πρότυπα από τους σχεδιαστές του Βέβελσμπουργκ... (Αυτός) ο Μαύρος Ήλιος είναι η κοσμο­γονική πηγή όλης της δημιουργικής ε­νέργειας στο σύμπαν, (και) το σύμβολο του Βέβελσμπουργκ σίγουρα παραπέ­μπει στην περιστροφική και εκρηκτική ι­σχύ του Big Bang, τη στιγμή της δημι­ουργίας του σύμπαντος».
Το σύμβολο αυτό με την ιδιαίτερα βαθιά και σημαντική αποκρυφιστική σημα­σία, έγινε σύμβολο των νεοναζί και από τη δεκαετία του 1990 πέρασε από την Αυστρία στη διεθνή σκηνή, περισσότερο ως μαγική επίκληση χαμένης πα­τρίδας, υπενθυμίζοντας τα μα­κρινά ιδεώδη της Θούλης και τον εναλλακτικό κόσμο που προσπαθούσαν να οικοδομή­σουν τα μυστικιστικά Ες-Ες.
Η ΚΡΥΠΤΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ, Η ΛΟΓΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΙΕΡΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ
Ακριβώς κάτω από τη στρόγγυλη αίθουσα βρίσκεται η κρύπτη -ή πιο σωστά η «χώρα των νε­κρών» όπως την αποκαλούσαν. Πρόκειται για τεράστια κυκλική αίθου­σα, διακοσμημένη με 12 γρανιτένιες κο­λόνες και θόλο για οροφή, όπου κυριαρ­χεί η μεγάλη ζωγραφισμένη σβάστικα. Στο κέντρο της αίθουσας υπήρχαν σχέ­δια να κατασκευαστεί βωμός, όπου με τεχνητό τρόπο θα διατηρούσε άσβηστη τη φλόγα προς τιμή των νεκρών αξιωμα­τούχων των Ες-Ες, των οποίων οι στά­χτες θα τοποθετούνταν στον ίδιο χώρο.
Στο ίδιο μέρος θα φυλάσσονταν αργό­τερα και τα ειδικά δαχτυλίδια (με το σχέ­διο ενός κρανίου ανάμεσα σε ρούνους) που φορούσαν οι μαυροφορεμένοι α­ξιωματικοί.
Το συμβολικό αυτό κόσμη­μα δινόταν στα ανώτερα στελέχη, όταν αυτά περνούσαν το τρίτο έτος υπηρε­σίας στο επίλεκτο σώμα. Αναμφίβολα, η ιδέα αυτή του Χίμλερ πήγαζε από τη βόρεια μυθολογία, και πιο συγκεκριμένα, από το περίφημο έ­πος για το δαχτυλίδι της δύναμης των Νιμπελούνγκεν που τόσο πολύ ενέπνεε τον γερμανικό λαό, κυρίως μετά από τη σύνθεση της ομώνυμης πολύωρης όπε­ρας του Βάγκνερ...
Gaiola: Το «καταραμένο» νησί της Ιταλίας!!!
Το νησάκι Gaiola βρίσκεται στον κόλπο της Νάπολης, στην καρδιά του ομώνυμου Underwater Park, μια προστατευόμενη περιοχή περίπου 42 εκταρίων. Το νησί αποτελείται από δύο νησίδες που ενώνονται μεταξύ τους με μια γέφυρα, δημιουργώντας ένα γραφικό τοπίο. Το ένα νησάκι έχει μια εγκαταλειμμένη πλέον βίλα, ενώτο άλλο είναι ακατοίκητο. Μια σειρά από ατυχίες και παράδοξα που συνέβησαν κατά καιρούς στους εναλλασσόμενους ιδιοκτήτες του ήταν αρκετές για να λάβει το παρατσούκλι «καταραμένο» και να το κουβαλά μέχρι σήμερα που πλέον δεν κατοικείται από κανέναν.
Η σειρά των ατυχιών άρχισε κάποια στιγμή γύρω στη δεκαετία του 1920, όταν ο τότε ιδιοκτήτης, ένας Ελβετός εν ονόμαι Hans Braun βρέθηκε δολοφονημένος και τυλιγμένος σε μια κουβέρτα. Λίγο αργότερα η γυναίκα του πνίγηκε στη θάλασσα. Επόμενος ιδιοκτήτης της βίλας ήταν ο Γερμανός Otto Grunback, ο οποίος πέθανε από καρδιακή προσβολή στο νησί. Παρόμοια τύχη είχε και ο φαρμακοβιομήχανος Maurice – Yves Sandoz, ο οποίος αυτοκτόνησε σε ένα ψυχιατρείο στην Ελβετία. Ο μετέπειτα ιδιοκτήτης του, ένας Γερμανός βιομήχανος χάλυβα, ο Baron Paul Karl Langheim καταστράφηκε οικονομικά.
Το νησί πέρασε ένα διάστημα και στα χέρια του επικεφαλής της Fiat Gianni Agnelli, ο γιος του οποίου αυτοκτόνησε. Και στη συνέχεια, ο ανιψιός του που θα αναλάμβανε τα ηνία της εταιρείας πέθανε σε ηλικία 33 ετών από μια σπάνιας μορφής λευχαιμία. Ο πολυ-δισεκατομμυριούχος Paul Getty δεν νίκησε την «κατάρα» και απήγαγαν τον εγγονό του λίγομετά την αγορά του νησιού, ενώ ο Gianpasquale Grappone φαλήρισε και φυλακίστηκε! Τυχαίο;

Oι 10 καταραμένες δυναστείες του κόσμου

Οικογένεια ΛιΈνα απόγευμα, ο δεξιοτέχνης των πολεμικών τεχνών, γνωστός και ως Μπρους Λι, πήρε ένα φάρμακο για να ανακουφιστεί από τον πονοκέφαλο που τον ταλαιπωρούσε. Ένα αλλεργικό σοκ προκάλεσε διόγκωση του εγκεφάλου και προκάλεσε τον θάνατο του από εγκεφαλικό οίδημα στο αποκορύφωμα της καριέρας του. Ήταν μόλις 32 ετών. 
Είκοσι χρόνια μετά, ο μοναχογιός του, Μπράντον είχε ανάλογο τέλος. Ο Μπράντον Λι γύριζε μια σκηνή για την ταινία “The Crow”, όπου ο χαρακτήρας που υποδύονταν, έπρεπε να πυροβοληθεί. Την προηγούμενη μέρα, μια ομάδα της παραγωγής έβαλε στο όπλο μια πραγματική σφαίρα και αμέλησε να την βγάλει. 
Την επομένη, μια άλλη ομάδα γέμισε το όπλο με άσφαιρα. Την ημέρα του γυρίσματος, η πυρίτιδα αποδείχθηκε αρκετή για να εκτοξεύσει την πραγματική σφαίρα στον 28χρονο Λι και να τον σκοτώσει. Όπως κι ο πατέρας του, έτσι και ο Μπράντον Λι πέθανε νέος, ενώ βρίσκονταν στο κατώφλι του καλλιτεχνικού στερεώματος. 
Η επόμενη γενιά: Το αποκορύφωμα της καριέρας τους είναι μάλλον επικίνδυνο για τα μέλη της οικογένειας Λι, κάτι το οποίο εξηγεί γιατί η αδερφή του Μπράντον, Σάνον, ήταν τόσο κακή ηθοποιός, ώστε να μην έχει καμία πιθανότητα να γίνει σταρ. 




9 . Οικογένεια Φον Έριχ

Ο Φριτζ Φον Έριχ ήταν ένας επιτυχημένος παλαιστής, με έξι γιούς που τους προόριζε για το επάγγελμα του. Η μοίρα όμως από ότι φαίνεται είχε άλλα σχέδια για την κατάληξη των παιδιών του. 
Το πρωτότοκο παιδί πέθανε από ηλεκτροπληξία και πνιγμό σε ηλικία 7 ετών. Το τρίτο του παιδί, ο Ντέιβιντ, κατάφερε να εκπληρώσει το όνειρο του πατέρα του και να γίνει πετυχημένος παλαιστής αλλά δυστυχώς η εξάρτηση του από τις παράνομες ουσίες αποδείχθηκε μοιραία, αφού πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών. 
Το πέμπτο του παιδί, ο Μάικλ ,υπέφερε από σύνδρομο τοξικού κλονισμού ύστερα από μια χειρουργική επέμβαση στους ώμους. Το 1987, πέθανε από υπερβολική δόση ηρεμιστικών. Το έκτο του παιδί, ο Κρις, μετά από κατάθλιψη βαριάς μορφής λόγω του χαμού των τριών αδερφών του, έδωσε τέλος στη ζωή του το 1991. 
Το τέταρτο παιδί, ο Κέρι, διακεκριμένος παλαιστής, γνωστός ως «ο Ανεμοστρόβιλος του Τέξας», ήταν ο πιο διάσημος κι ο πιο επιτυχημένος από τα αδέλφια του. Μετά όμως από μακροχρόνια προβλήματα με ναρκωτικά, αυτοκτόνησε κι αυτός το 1993. 
Η επόμενη γενιά: Το δευτερότοκο παιδί, ο Κέβιν, είναι το μοναδικό παιδί του Φριτζ που βρίσκεται εν ζωή. «Ο Χρυσός Πολεμιστής», όπως είναι γνωστός στους κύκλους της πάλης, είχε μια επιτυχημένη καριέρα πριν αποσυρθεί το 1995. Έχει τέσσερα παιδιά και ένα εγγόνι. 



8. Οικογένεια Μπράντο

Αν η ιστορία ζωής του διάσημου γόη της δεκαετίας του 50 ήταν σενάριο, ο ίδιος θα το έβρισκε πολύ δραματικό για να είναι αληθινό. Η μητέρα του Μάρλον Μπράντο ήταν αλκοολική. Η πρώτη του γυναίκα, Άννα Κάσφι, είχε κι αυτή προβλήματα με το αλκοόλ αλλά και με τα ναρκωτικά. Ο γιος που απέκτησε με την Κάσφι, Κρίστιαν, ήταν κι αυτός εξαρτημένος από τα ναρκωτικά, όπως και η μητέρα του. 
Η μόνη διαφορά του Κρίστιαν από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας είναι ότι το 1990 πυροβόλησε και σκότωσε τον εραστή της αδερφής του, Σεγιέν. Παρόλο που ισχυρίστηκε πως ήταν ατύχημα, καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλάκιση για δολοφονία εκ προ μελέτης. 
Η Σεγιέν όμως, μην αντέχοντας τον θάνατο του αγαπημένου της, κρεμάστηκε πέντε χρόνια αργότερα, σε ηλικία 25 ετών. Στα απομνημονεύματά της, ωστόσο, η τρίτη σύζυγος του Μπράντο, αναφέρει πως ο σταρ είχε κακοποιήσει σεξουαλικά την κόρη του. 
Ο ίδιος ο Μπράντο πέθανε πριν από τρία χρόνια λόγω αναπνευστικής ανεπάρκειας. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν ιδιαίτερα δύσκολα και επίπονα αφού είχε καρκίνο στο συκώτι, καρδιακή ανεπάρκεια, διαβήτη και γεροντική ανία. 
Η επόμενη γενιά: Ο Μάρλον είχε αποκτήσει άλλα 9 παιδιά που δεν δείχνουν να έχουν επηρεαστεί από την «κατάρα» της οικογένειας. Ο γιος του, Τεϊότου, είναι ο μοναδικός κάτοικος του Τετιαρόα, ενός νησιού κοντά στην Ταϊτή, το οποίο ο Μπράντο νοικιάζει μέχρι το 2064. 



7. Ο οίκος των Χάμπσμπουργκ

Ο οίκος των Χάμπσμπουργκ είναι από τους σημαντικότερους βασιλικούς οίκους στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Αυστρία, με διάρκεια βασιλείας πάνω από έξι αιώνες. Μέσα σε αυτά τα χρόνια είναι σχεδόν φυσικό να έχουν συμβεί κάποια δυσμενή περιστατικά που την καθιστούν «καταραμένη». 
Η κατάρα αυτή ευτυχώς εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια της επικρατείας των Χάμπσμπουργκ, τον 19ο αιώνα, όταν η σύζυγος του Αυστριακού Αυτοκράτορα, Φρανς Ζόσεφ, Ελίζαμπεθ της Βαυαρίας, μαχαιρώνεται σε ηλικία 60 ετών από έναν αναρχικό του παλατιού. 
Ο γιος τους και ο διάδοχος του θρόνου, Ρούντολφ, το 1889, πυροβόλησε και σκότωσε την αγαπημένη του, Βαρόνη Μαρί Βετσέρα, και μετά έστρεψε την κάνη στον εαυτό του. Το διπλό αυτό φονικό ουσιαστικά δεν εξιχνιάστηκε ποτέ, αφού το συνοδεύουν ακόμα και σήμερα θεωρίες συνομωσίας. 
Λόγω του πρόωρου χαμού του Ρούντολφ, ο ανιψιός του αυτοκράτορα, Φρανς Φέρντιναντ, τον διαδέχθηκε τον θρόνο. Το 1914 η βασιλική οικογένεια ξεκληρίστηκε με την εν ψυχρώ δολοφονία του Φρανς Φέρντιναντ και της συζύγου του Σοφία, στην πρωτεύουσα της Βοσνίας Ερζεγοβίνης. 
Δυστυχώς, η κατάρα της συγκεκριμένης οικογένειας απλώθηκε και στον υπόλοιπο κόσμο μιας και η «δολοφονία του Σαράγιεβο» θεωρείται ο πρόδρομος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. 
Η επόμενη γενιά: Η δολοφονία έδωσε τέλος στα χρόνια της βασιλείας των Χάμπσμπουργκ στην Ευρώπη. 



6. Η Δυναστεία του Τουτανχαμόν

Ο γιος του Φαραώ Αχενάτεν, βασιλιάς Τουτ γεννήθηκε με διασπασμένο ουρανίσκο, μια προεξοχή στο πάνω σαγόνι, μεγάλους μπροστινούς κοπτήρες και πιθανόν το σύνδρομο Μάρφαν (δηλαδή επιμήκυνση του κρανίου). Ίσως, αυτός είναι και ένας λόγος που παντρεύτηκε την αδελφή του, Ανχεσενάμεν. 
Ο Τουτ και η Ανχεσενάμεν απέκτησαν δύο κόρες. Και οι δύο γεννήθηκαν πρόωρα, και η μια από αυτές με spina bifida (κάποια κόκαλα της σπονδυλικής στήλης δεν έχουν αναπτυχθεί κατάλληλα προκαλώντας παράλυση στα μέλη του σώματος) – και νεκρές. 
Ο ίδιος ο βασιλιάς Τουτ πέθανε σε ηλικία 19 ετών, είτε από χτύπημα, είτε από δηλητηρίαση, είτε από ταχεία εκδήλωση γάγγραινας, αφήνοντας την Αίγυπτο χωρίς κληρονόμο. Η σύζυγός του επέλεξε να ξαναπαντρευτεί. Κάποιοι πιστεύουν ότι ο νέος της σύζυγος, Aγί, δολοφόνησε τον Τουτ. 
Η περίφημη ”κατάρα του Τουτανχαμόν” που πυροδοτήθηκε από τις εφημερίδες την εποχή των ανασκαφών και που ήθελε, όσους αρχαιολόγους επιχείρησαν να εμπλακούν, να έχουν βρει άμεσα τραγικό θάνατο, ήταν μάλλον αβάσιμη. Η κακοτυχία φαίνεται τελικά να έπληξε μόνο εκείνον. Εκτός αν εκλάβει κανείς το ότι όλοι οι αρχαιολόγοι πέθαναν μετά τα 70 ως κάποιου είδους σύμπτωση… 
Η επόμενη γενιά: Ο Aγί, ένας κοινός άνθρωπος, ήταν ο δεύτερος και τελευταίος φαραώ της 18ης Δυναστείας. Επέλεξε τον διάδοχό του από το στρατό του, δίνοντας τέλος στην γενιά του Τουτ. 



5. Οικογένεια Νέχρου-Γκάντι

Με την ανεξαρτησία της Ινδίας το 1947 ήρθε και η άνοδος της δυναστείας των Νεχρού-Γκάντι. Ο πατριάρχης Τζαβαχαρλάλ Νέχρου υπηρέτησε σαν ο πρώτος πρωθυπουργός της Ινδίας και ώθησε την μοναχοκόρη του Ιντίρα να ακολουθήσει το δρόμο της πολιτικής. 
Εκείνη υπηρέτησε σαν πρωθυπουργός από το 1966 μέχρι το 1977 και επανεκλέχθηκε για τη θέση το 1980. Προετοίμαζε τον νεότερο γιο της Σανγάϊ για να ακολουθήσει τα βήματά της, αλλά εκείνος σκοτώθηκε σε συντριβή αεροπλάνου λίγο μετά την επανεκλογή της. 
Τέσσερα χρόνια αργότερα, διέταξε τους στρατιώτες της να εισβάλλουν στον ιερό βωμό της θρησκείας Σιχ, τον Χρυσό Ναό. Η πράξη αυτή θεωρήθηκε βλασφημία από όλους τους οπαδούς της Σιχ – συμπεριλαμβανομένων και των σωματοφυλάκων της. Πέντε μήνες αργότερα, δύο από αυτούς την δολοφόνησαν. 
Την Ιντίρα διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος της, Ραζίφ. Το 1991, μια νεαρή γυναίκα γονάτισε για να τα ακουμπήσει τα πόδια του και πυροδότησε μια ζώνη από βόμβες. Ο Ραζίφ, η γυναίκα και 16 ακόμα άτομα σκοτώθηκαν από την έκρηξη. 
Η επόμενη γενιά: Η χήρα του Ραζίφ, Σόνια, είναι επικεφαλής του Εθνικού Ινδικού Κογκρέσου και συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πιο ισχυρές γυναίκες του πλανήτη. Αλλά τα προβλήματα μάλλον δεν θα αργήσουν να εμφανιστούν: Ο γιος της Ραούλ είναι στο Κοινοβούλιο και έχει κακή φήμη σε όλη την Ινδία. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η χήρα και ο γιος του Σανγάϊ είναι αποξενωμένοι από την οικογένεια και μέρος της αντιπολίτευσης. 



4. Οικογένεια Ρομανόφ

Δεκατρία χρόνια μετά τη δολοφονία του παππού του, ο Νικόλαος ο Δεύτερος έγινε τσάρος της Ρωσίας. Η σύζυγός του Αλεξάνδρα είχε κληρονομήσει ένα αλλοιωμένο γονίδιο από τη γιαγιά της, Βασίλισσα Βικτωρία, το οποίο πέρασε στο γιο της Αλεξέι. Σαν αποτέλεσμα του γονιδίου αυτού, το αγόρι είχε αιμοφιλία, κι ο Ρωσικός λαός δεν είχε καμία εμπιστοσύνη στην ικανότητά του να κυβερνήσει τη χώρα. 
Μέσα στην απελπισία της να τον θεραπεύσει, η Αλεξάνδρα έβλαψε ακόμα περισσότερο τη φήμη της οικογένειας, ζητώντας τη βοήθεια του Ρασπούτιν, ενός αμφισβητούμενου μυστικιστή. 
Ο Ρασπούτιν προφήτευσε ότι το τέλος των Ρομανόφ θα ερχόταν μέσα σε ένα χρόνο, μετά το θάνατό του ίδιου. Το 1917, οι ευγενείς δολοφόνησαν τον Ρασπούτιν και δύο μήνες αργότερα, η Επανάσταση του Φεβρουαρίου έβαλε τέλος στην εξουσία των Ρομανόφ που είχε κρατήσει πάνω από 300 χρόνια. 
Η επόμενη γενιά: Εμφανίστηκαν πολλές γυναίκες που υποστήριζαν ότι ήταν μια από τις τέσσερεις δολοφονημένες κόρες του τσάρου. Από το 1918, οι απόγονοι των Ρομανόφ που είχαν απομένει, διατήρησαν ένα πολύ χαμηλό προφίλ. 



3. Οικογένεια Χέμινγουέι

Η λογοτεχνική καριέρα του Έρνεστ Χέμινγουέι απογειώθηκε στα 29 του χρόνια, όταν ο πατέρας του αυτοκτόνησε. Κέρδισε Νόμπελ λογοτεχνίας, Πούλιτζερ, πλούτο και διεθνή φήμη. Ωστόσο, η αναγνώριση αυτή δεν ήταν αρκετή για να τον αποτρέψει από την αυτοκτονία, σε ηλικία 62 ετών. 
Πέντε χρόνια αργότερα, η αδελφή του Ούρσουλα, που πολεμούσε χρόνια με τον καρκίνο και την κατάθλιψη, πέθανε από υπερβολική δόση. 
Δεκαέξι χρόνια μετά, ο μοναδικός αδελφός του Έρνεστ, Λέσεστερ, αυτοκτόνησε κι αυτός όταν έμαθε ότι θα έχανε τα πόδια του εξαιτίας του διαβήτη. 
Δέκα χρόνια πέρασαν, και η 25χρονη εγγονή του Μπαμπά, Μάργκοξ, υπέκυψε στην κατάθλιψη κι αυτοκτόνησε παίρνοντας υπερβολική δόση βαρβιτουρικών.
Η επόμενη γενιά: Η γενιά του Έρνεστ εξακολουθεί να είναι ζωντανή μέσω της γνωστής του εγγονής Μάριελ, η οποία έχει δύο κόρες, την Ντρι Λουίζ Κρίσμαν και την Λάνγκλεϊ Κρίσμαν. 



2. Οικογένεια Ωνάση

Από την κατάρα του χρήματος δεν ξέφυγε ο μεγαλύτερος Έλληνας μεγιστάνας. Στα 40 του χρόνια, ο Ωνάσης παντρεύτηκε την απόγονο της εφοπλιστικής οικογένειας Τίνα Λιβανού, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τη Χριστίνα και τον Αλέξανδρο. Σύντομα χώρισαν και εκείνη παντρεύτηκε τον άνδρα της νεκρής τότε αδερφής της και μεγάλο αντίπαλο του Ωνάση, Σταύρο Νιάρχο. 
Το 1957 διατηρούσε σχέσεις με τη Μαρία Κάλλας, με την οποία, λέγεται, πως το 1960 απέκτησε ένα γιο, που πέθανε λίγες ώρες μετά τη γέννησή του. Το 1968 παντρεύεται τη χήρα του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζάκι Κένεντι, λίγο αφότου εκείνη είχε χάσει το δικό της νεογέννητο γιο, Πάτρικ. 
Το 1973 σκοτώνεται ο 25χρονος μοναχογιός του, Αλέξανδρος όταν το αεροπλάνο το οποίο πιλόταρε, συντρίβεται. Το τραγικό αυτό γεγονός φαίνεται πως ήταν η αρχή του τέλους για τον μεγιστάνα, που σύντομα έχασε μεγάλο μέρος της περιουσίας του και, δύο χρόνια αργότερα, και την ίδια του τη ζωή. 
Ο ίδιος ο Αριστοτέλης πέθανε σε ηλικία 69 ετών από βρογχική πνευμονία. Λίγο πριν, μάλιστα, είχε πεθάνει και η πρώτη του σύζυγος, Τίνα, σε ηλικία 49 ετών από ανακοπή καρδιάς. 
Η κόρη του, Χριστίνα Ωνάση, στα 38 της χρόνια, βρέθηκε νεκρή στο μπάνιο του σπιτιού της στο Μπουένος Άιρες, ένα μήνα πριν παντρευτεί το δεύτερο σύζυγό της. Παρόλο που οι περισσότεροι ισχυρίζονται ότι ο θάνατος της προκλήθηκε από κατάχρηση χαπιών, η αλήθεια για τα αίτια του θανάτου της δε μαθεύτηκε ποτέ. 
Η επόμενη γενιά: Η μοναδική κληρονόμος της αμύθητης περιουσίας είναι η Αθηνά Ωνάση, η οποία προς το παρόν δεν έχει επηρεαστεί από την φημολογούμενη κατάρα του γένους της. 



1. Οικογένεια Κένεντι

Η πρώτη από τις καταραμένες οικογένειες. Οι Κένεντι ενσωματώνουν κάθε όψη της υποτιθέμενης κατάρας, από τη σύμπτωση μέχρι την κακή τύχη. Ο ίδιος ο Γερουσιαστής Κένεντι είχε πει ότι μπορεί να υπάρχει κατάρα στην οικογένεια. 
Ο συγγραφέας Έντουαρντ Κλάιν υποστηρίζει ότι η κατάρα είναι «το αποτέλεσμα μιας καταστρεπτικής σύγκρουσης ανάμεσα στην φαντασία για την παντοδυναμία των Κένεντι – η ανάγκη τους να γλυτώνουν από πράγματα που οι άλλοι δεν μπορούν – και την ψυχρή, σκληρή πραγματικότητα της ζωής». 
Η κατάρα της οικογένειας δεν αποδίδεται μόνο στην δολοφονία του Τζον Φ. Κένεντι το 1963, γιατί πριν και μετά από το χαμό του Προέδρου, οι ατυχείς καταλήξεις των μελών της οικογένειας είναι πολλές για να είναι σύμπτωση. 
Τo 1944 σκοτώνεται σε έκρηξη αεροπλάνου ο μεγαλύτερος αδερφός του Τζον Φ. Κένεντι, Τζόζεφ, ενώ βρισκόταν σε ειδική αποστολή σχετικά με Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στην Ευρώπη. Τέσσερα χρόνια μετά, η αδερφή τους, Καθλίν, σκοτώνεται κι αυτή σε αεροπορικό δυστύχημα στη Γαλλία. 
Το 1956 η Τζάκι Κένεντι, έπειτα από μια αποβολή ένα χρόνο νωρίτερα, γεννάει ένα νεκρό παιδί. Το 1963, λίγους μήνες πριν τη δολοφονία του JFK, η ο γιος τους, Πάτρικ, πεθαίνει δύο μέρες μετά την γέννα. Το 1968 δολοφονείται ο άλλος αδερφός, Ρόμπερτ Φ. Κένεντι, σε προεκλογική καμπάνια. 
Όλα σχεδόν τα παιδιά και τα εγγόνια από το γάμο του Τζόζεφ και της Ρόουζ Φιτζέραλντ, τα βρήκε κάποια συμφορά. 
Το 1969 ο Γερουσιαστής Έντουαρντ Κένεντι βρέθηκε μπλεγμένος σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα λόγω υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ, στο οποίο ένας από τους επιβαίνοντες σκοτώθηκε. 
Το 1973, ο Τεντ Κένεντι χάνει το δεξί του πόδι λόγω καρκίνου των οστών. 
Το 1984, ο γιός του Ρόμπερτ Κένεντι, Ντέηβιντ, πεθαίνει από υπερβολική δόση κοκαΐνης. 
Το 1997, ο άλλος γιος του Ρόμπερτ, ο Μάικλ Κένεντι, συγκρούεται με ένα δέντρο καθώς έκανε σκι και χάνει τη ζωή του. 
Το 1999 ο πάλαι ποτέ περιζήτητος εργένης, Τζον Φ. Κένεντι ο νεότερος, σκοτώνεται όταν το αεροπλάνο που πιλόταρε ο ίδιος συντρίβεται . Μαζί του στο θάνατο, πήρε τη γυναίκα του, Κάρολιν Μ. Κένεντι και την κουνιάδα του. 
Η επόμενη γενιά: Το 2006, το μέλος του Κογκρέσου, Πάτρικ Κένεντι τράκαρε με το αυτοκίνητό του υπό την επήρεια μεγάλης δόσης ναρκωτικών. Η μόνη απόγονος του Τζον Φ. Κένεντι και της Τζάκι, η Κάρολιν Κένεντι, είναι δικηγόρος, συγγραφέας και ασχολείται με την φιλανθρωπία.